Hola!

Hallo iedereen! Alles ok?

Ik heb niet zo heeeel veel meegemaakt, alleen op het werk...
Naar wawawasi ben ik nooit meer terug mogen gaan, ze zeiden de hele tijd dat er een document ontbrak en dat we zonder niet mochten werken en dat moest van Lima komen en blablabla.

Dus ben ik met Luka mee gaan werken aangezien zijn Werkpartner (Annemarije) toch aan het reizen was, zo moest hij ook niet alleen werken. Luka werkt in een weeshuis voor jongens: San José. Eigenlijk zijn niet alle jongens weeskinderen, meer achtergelaten kinderen die ofwel op straat moeten leven ofwel in San Jose. Of zelfs licht gehandicapten kinderen, 1 mongooltje zit er ook, wat eigenlijk helemaal geen kind meer is! (en daar halen de jongens deugnietenstreken mee uit hoor! Niet te doen!)
De eerste dag verveelde ik mij, want ja die jongens wonen daar en zijn ook niet meer zo jong (6-12j) dus die trekken hun plan wel, hebben niemand nodig om mee te spelen. Om 8u bidden ze (erg lang) dan gaan ze naar hun huisje, kijken ze 2 uur tv (ben ik gene goeie in 's morgens vroeg... vallen mijn ogen van toe!) en dan gaan ze buiten spelen: Voetballen.
Na het weekend moest ik alleen gaan want Luka heeft iets heel raar aan zijn knie! Ondertussen heeft die al een week in het ziekenhuis gelegen, nu ligt hem thuis in bed en waarschijnlijk moet hij morgen naar het ziekenhuis in Lima ongezien ze nog steeds niet weten wat dat is! Het is geen bacterie alleszins. Ze praten over 40dagen rusten... Wat een ramp! Kan hij niet mee gaan reizen, niks! Later meer hierover...
Dus maandag heb ik met de mannen een brief geschreven naar Luka, heb ik met wat kinderen rekensommen gemaakt in plaats tv kijken, dus was wel tof!
Maar toen kreeg ik te horen dat ik een ander jobke kreeg voor 14 dagen. Het is namelijk Feria del libro! Boekenfeest. Elke dag ga ik met een hele mooie bus met bibiotheek erin, naar allemaal arme plaatsen hier in de buurt en gaan we spelen met de kinderen. Het is echt supertof! Met allemaal jongen mensen! Soms zijn er wel 400 kinderen en dan staan we daar met 7 vrijwilligers! In groep mogen de kinderen om de buurt de bus in, waar elke dag iemand anders een verhaal vertelt. Daarna kunnen ze nog even lezen en dan is het tijd om te gaan tekenen. De rest van de kinderen spelen hele leuke spellekes met ons! Als iedereen alles heeft gedaan (rond 1uur) krijgen ze nog allemaal een veel te zoet drankje en koekskes en dan zijn we weer weg. Heerlijk is het! Het is wel 15 dagen aan 1 stuk, geen dagje vrij, maar dat is niet erg! Ook is het erg erg heet! Elke dag kom ik terug met een rode neus. Ik wou dat die project nog tot april doorging, maar daar is helaas geen geld voor...
Elke avond is er ook iets te doen voor dat boekenfeest. Worden heel veel boeken verkocht, zoals de boekenbeurs in Antwerpen maar dan kleiner en buiten, ook veel lezingen, maar dat kan ik met mijn spaans nog niet goed verstaan.

Ik weet nog niet waar ik volgende week moet gaan werken, ik hoop niet Tulio Herea (school van in het begin) want dat vond ik het minst leuke.

Verder niet meer zo veel meegemaakt... Was redelijk alleen de laatste week. Jolien en alle studenten in Peru zijn voor 2weken van stad verandert, dus die is er even niet, Nora en Annemarije waren 14dagen op reis en Luka lag in de kliniek. Die ben ik elke dag gaan bezoeken, verder niet veel.
Af en toe moet ik van Sofia voor de studenten zorgen die hier nu 2weken zijn. Met hun de taxi nemen als Sofia er mee afgesproken heeft en dan weer 3uur te laat komt enz,...
Ook was het feest van de marinera, typische dans voor Trujillo. Elke dag kon je naar shows gaan kijken en gisteren was de finale. Mooi hoor de marinera! Elke stad in Peru heeft een typische dans! Dat is zo leuk aan Peru, zoveel typische dingen: Elk bord met eten dat je voor uw neus krijgt heeft een naam, ookal is het maar gewoon groetensoep, zij hebben er een mooie naam voor...
Als Jolien terug is gaan wij, stijve harken ook eens wat danslessen pakken. Ge kunt niet terug naar Belgie gaan zonder de salsa te kunnen ofzo, wel dan?

Hier thuis gaat alles ok.
Vorig weekend een dagje met Nelson en zijn vrienden naar Pacamayo geweest, mooi strandje!
Nelson's papa is hier bij komen wonen, stond hier ineens voor de deur met zijn spullekes. Er is echt weinig plaats voor 4 mensen eigenlijk. Die man moet op een matras slapen terwijl ik een bed heb, dat is toch ook stom? Maar hij wilt mijn bed niet...
Hij speelt accordeon (jaaaa Jonas) elke avond in een pizzazaak. Hij is goed, maar verdient heeel weinig denk ik.
Nelson was zaterdag jarig (28), ze hadden niks voor hem gekocht en "mama" was vergeten een taart te bakken. Wel kwamen er 6vrienden eten 's middags, waar "mama" dan goed haar best voor heeft gedaan. Zij is nog altijd een beetje vreemd, soms kom ik thuis om 3u 's nachts en dan staat ze de weegschaal te poesten. Of ga ik naar de wc midden in de nacht en dan is ze een kamer aan het poetsen... Van die dingen! Ook haar vergeetachtigheid wordt steeds erger, MAAR ze lijkt veel gelukkiger te zijn nu die man hier terug woont. Ookal zeggen die nooit een lief woordje tegen elkaar, ookal slaapt nog steeds Nelson bij haar in bed en niet haar man;) maar ik toch heb die indruk...

Volgende week vetrekken Nora en Annemarije, ik zal ze missen...
EN mijn zussen: Marieke en Lotte komen af! Hihi leuk he! op 27 maart! Ik stop een week eerder met AFS, wat gelukkig geen probleem was en dan ga ik een weekje met hun reizen, langer kan niet aangezien ik de 4de de grens over moet omdat mijn visum anders niet meer geldig is, dus dan ga ik nog 2weken naar Bolivië. Marieke en Lotte kunnen dan nog een week naar Cusco, wat ik eigenlijk ook geen 2x wil doen aangezien het daar allemaal nogal duur is. Dus dat hebben we mooi geregeld! Ik vind het heeeeeeeel leuk dat ze komen, maar kijk er nog niet TE hard naar uit want dat wil zeggen dat het bijna gedaan is en dat wil ik ook niet;)

Mannekes, amuseer jullie nog, voor sommige nog veel succes met de examens, werk goed, enz.

Doeidoei!